การขอชื่อเจ้าของรถจากเลขทะเบียน คือการขอให้กรมการขนส่งทางบกเปิดเผยข้อมูลส่วนบุคคลที่ถือไว้ สคส. ตอบว่าทนายหรือผู้เสียหายที่เตรียมฟ้องอ้างมาตรา 4 (5) ไม่ได้ แต่ขนส่งเปิดเผยได้ตามมาตรา 24 (5) หลังชั่งน้ำหนัก บทความนี้บอกว่าต้องเตรียมอะไรไปขอ และได้ข้อมูลแล้วห้ามทำอะไร
- ทนายความหรือผู้เสียหายที่หาข้อมูลก่อนฟ้อง ไม่อยู่ในข้อยกเว้นมาตรา 4 (5) เพราะไม่ใช่เจ้าหน้าที่ในกระบวนการพิจารณาคดีหรือกระบวนการยุติธรรมทางอาญา
- ขนส่งเปิดเผยชื่อเจ้าของรถให้ผู้ที่จะฟ้องหรือบังคับคดีได้ตามมาตรา 24 (5) ประกอบมาตรา 27 แต่เป็นดุลพินิจ ไม่ใช่หน้าที่ที่ต้องให้ทุกคำขอ
- ก่อนเปิดเผยต้องผ่าน 3 ขั้น คือวัตถุประสงค์ ความจำเป็น และความสมดุลของสิทธิ ถ้าเกี่ยวกับผู้เยาว์ต้องระวังเป็นพิเศษ
- ตำรวจที่ขอตามอำนาจใช้มาตรา 24 (6) หน่วยงานรัฐที่ทำภารกิจสาธารณะใช้ 24 (4) ถ้าหน่วยงานรัฐฟ้องเรียกค่าเสียหายเองใช้ 24 (5) เหมือนเอกชน
- ผู้รับข้อมูลต้องใช้ตามวัตถุประสงค์ที่แจ้งตอนขอเท่านั้น ตามมาตรา 27 วรรคสอง ส่วนผู้เปิดเผยต้องบันทึกทุกครั้งในบันทึกรายการตามมาตรา 39
สมมติว่ารถของคุณจอดอยู่หน้าบ้าน มีรถกระบะถอยมาชนท้ายแล้วขับออกไป กล้องหน้ารถจับเลขทะเบียนได้ชัด แต่เลขทะเบียนอย่างเดียวยังฟ้องใครไม่ได้ ต้องรู้ชื่อและที่อยู่ของเจ้าของรถก่อน และหน่วยงานที่มีข้อมูลนี้คือกรมการขนส่งทางบก (ขบ.)
คนที่ไปขอข้อมูลแบบนี้ที่สำนักงานขนส่งมีหลายกลุ่ม ทั้งผู้เสียหาย ทนายความที่เตรียมฟ้องคดีแพ่งหรือคดีอาญา เจ้าหนี้ที่ชนะคดีแล้วจะตามยึดรถ ไปจนถึงหน่วยงานรัฐที่ตามเก็บภาษีค้าง
ขบ. ยอมรับไว้ในหนังสือหารือเองว่า แนวทางการเปิดเผยข้อมูลของกรม “ยังไม่เป็นไปในแนวทางเดียวกัน” จึงส่งคำถามไปให้คณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลผ่านสำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล (สคส.)
คณะอนุกรรมการตอบข้อหารือฯ ไม่ได้ตอบเพียงว่า “ให้ได้” หรือ “ให้ไม่ได้” แต่วางขั้นตอนการพิจารณาไว้ครบทั้งชุด เราเห็นว่าองค์กรอื่นที่ถือข้อมูลของคนอื่นไว้ เช่น นิติบุคคลอาคารชุดที่มีบันทึกรถเข้าออก หรือลานจอดรถที่มีกล้องอ่านป้ายทะเบียน นำขั้นตอนนี้ไปใช้ได้เกือบทั้งหมด
ขอชื่อเจ้าของรถจากเลขทะเบียน ขนส่งให้ได้หรือไม่?
ให้ได้ แต่ไม่ใช่ทุกคำขอ สคส. เห็นว่า ขบ. เปิดเผยข้อมูลเจ้าของรถให้ผู้ที่จะฟ้องคดีหรือบังคับคดีได้โดยไม่ต้องขอความยินยอมจากเจ้าของรถ ตามมาตรา 24 (5) ประกอบมาตรา 27 วรรคหนึ่ง แห่ง พ.ร.บ.คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 (PDPA) แต่มาตรานี้ไม่ได้บังคับให้ ขบ. ต้องให้ข้อมูลทุกครั้งที่มีคนมาขอ
ข้อมูลที่ ขบ. ถืออยู่มีหลายอย่าง ข้อหารือยกตัวอย่างชื่อเจ้าของกรรมสิทธิ์ ชื่อผู้ครอบครองรถ หมายเลขทะเบียน เลขตัวรถ และเลขเครื่องยนต์ กรมเก็บข้อมูลเหล่านี้เพื่อควบคุมการใช้รถและเก็บภาษีรถตาม พ.ร.บ.การขนส่งทางบก พ.ศ. 2522 และ พ.ร.บ.รถยนต์ พ.ศ. 2522 การส่งข้อมูลให้คนนอกจึงอยู่นอกงานหลักที่กรมเก็บข้อมูลไว้
| ใครมาขอ | ขอไปทำอะไร | คำตอบของ สคส. โดยย่อ |
|---|---|---|
| ทนายความหรือผู้เสียหาย ที่ยังไม่มีเอกสารจากศาล อัยการ หรือหน่วยงานที่มีอำนาจ | เตรียมฟ้องคดีแพ่ง อาญา หรือปกครอง เช่น คดีมรดก ละเมิด ฉ้อโกง ทำให้เสียทรัพย์ | ไม่เข้าข้อยกเว้นมาตรา 4 (5) แต่ ขบ. อาจเปิดเผยได้ตามมาตรา 24 (5) หลังชั่งน้ำหนักแล้ว |
| ทนายความหรือเจ้าหนี้ตามคำพิพากษา | บังคับคดีกับรถของลูกหนี้ตามคำพิพากษา | ใช้หลักเดียวกับแถวแรก เพราะผู้ขอไม่ใช่เจ้าหน้าที่ในกระบวนการบังคับคดี |
| พนักงานสอบสวน กรมสรรพากร หรือหน่วยงานรัฐอื่น | สอบสวนคดีอาญา ยึดอายัดทรัพย์ชำระภาษี บังคับตามคำสั่งทางปกครอง หรือฟ้องคดี | แยกตามฐานที่ใช้ขอ คือมาตรา 24 (6) มาตรา 24 (4) หรือมาตรา 24 (5) ดูหัวข้อด้านล่าง |
ทนายหรือผู้เสียหายอ้างมาตรา 4 (5) ว่า PDPA ไม่ใช้บังคับได้หรือไม่?
อ้างไม่ได้ มาตรา 4 (5) ยกเว้นให้เฉพาะการพิจารณาพิพากษาคดีของศาลกับงานของเจ้าหน้าที่ในกระบวนการยุติธรรม ทนายความหรือผู้เสียหายที่ออกไปหาข้อมูลก่อนฟ้องยังอยู่ใต้ PDPA ทั้งฉบับ
(5) การพิจารณาพิพากษาคดีของศาลและการดำเนินงานของเจ้าหน้าที่ในกระบวนการพิจารณาคดี การบังคับคดี และการวางทรัพย์ รวมทั้งการดำเนินงานตามกระบวนการยุติธรรมทางอาญา
หลายคนเข้าใจว่าการตามหาตัวจำเลยก่อนฟ้องเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการยุติธรรมอยู่แล้ว สคส. ไม่ได้มองแบบนั้น และวางหลักนี้ไว้ตั้งแต่ข้อหารือของบริษัท ญ. ซึ่งทนายประจำบริษัทขอชื่อผู้สั่งจ่ายเช็คที่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน เพื่อฟ้องคดีเช็คเอง
แต่การเก็บรวบรวม ใช้ และเปิดเผยข้อมูลส่วนบุคคลโดยทนายความ และ/หรือผู้เสียหาย เพื่อรวบรวมพยานหลักฐาน เพื่อให้รู้ถึงการกระทำความผิดอาญา ผู้กระทำความผิดอาญา ตลอดจนข้อเท็จจริงและรายละเอียดแห่งความผิดอาญา ซึ่งเป็นกระบวนการก่อนการฟ้องคดีและการพิจารณาพิพากษาคดี และไม่ได้เป็นการดำเนินการโดยเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องในกระบวนการยุติธรรมทางอาญา ไม่เข้าลักษณะตามมาตรา ๔ (๕)
คำตอบให้ ขบ. ขยายหลักเดิมออกไปอีกชั้น คือรวมการบังคับคดีด้วย ถ้าผู้ที่มาขอข้อมูลเพื่อบังคับคดีเป็นเจ้าหนี้หรือทนายของเจ้าหนี้ ไม่ใช่เจ้าหน้าที่ในกระบวนการบังคับคดี การขอข้อมูลนั้นก็ไม่ได้รับยกเว้นตามมาตรา 4 (5) เช่นกัน
ขนส่งเปิดเผยข้อมูลเจ้าของรถได้ด้วยฐานอะไร?
ฐานหลักคือประโยชน์โดยชอบด้วยกฎหมายตามมาตรา 24 (5) ประกอบมาตรา 27 วรรคหนึ่ง ประโยชน์ในเรื่องนี้เป็นของผู้ขอ ไม่ใช่ของ ขบ. และมาตรา 24 (5) ก็รองรับไว้ด้วยถ้อยคำว่า “บุคคลหรือนิติบุคคลอื่น”
(5) เป็นการจำเป็นเพื่อประโยชน์โดยชอบด้วยกฎหมายของผู้ควบคุมข้อมูลส่วนบุคคล หรือของบุคคลหรือนิติบุคคลอื่นที่ไม่ใช่ผู้ควบคุมข้อมูลส่วนบุคคล เว้นแต่ประโยชน์ดังกล่าวมีความสำคัญน้อยกว่าสิทธิขั้นพื้นฐานในข้อมูลส่วนบุคคลของเจ้าของข้อมูลส่วนบุคคล
สคส. ให้ข้อสังเกตไว้ว่า การก่อตั้งสิทธิเรียกร้อง การใช้สิทธิเรียกร้อง หรือการยกขึ้นต่อสู้สิทธิเรียกร้องตามกฎหมาย ถือเป็นประโยชน์โดยชอบด้วยกฎหมายของบุคคลนั้นเช่นกัน และอ้างถึงหน้าที่ของรัฐที่ต้องช่วยให้ประชาชนเข้าถึงกระบวนการยุติธรรมได้สะดวกและรวดเร็วประกอบด้วย
แต่ สคส. ก็ย้ำไว้ด้วยว่า มาตรา 24 (5) ไม่ได้ก่อให้เกิดหน้าที่โดยตรงต่อ ขบ. ที่จะต้องเปิดเผยข้อมูลให้ผู้ร้องขอเสมอไป มาตรานี้บอกเพียงว่า ถ้าเปิดเผยภายใต้เงื่อนไขที่กฎหมายกำหนด การเปิดเผยนั้นชอบธรรม ส่วนจะให้หรือไม่ให้ในแต่ละกรณี ขบ. ยังต้องตัดสินเอง
มาตรา 24 (5) ยังเป็นฐานสำรองด้วย สคส. ให้ใช้เมื่อการเปิดเผยนั้นไม่ใช่ภารกิจเพื่อประโยชน์สาธารณะหรือการใช้อำนาจรัฐของ ขบ. ตามมาตรา 24 (4) และไม่ใช่การปฏิบัติตามกฎหมายของ ขบ. ตามมาตรา 24 (6)
ถ้าข้อมูลที่ขอเป็นข้อมูลอ่อนไหว
ข้อมูลบางอย่างที่ ขบ. ถือไว้อาจเป็นข้อมูลอ่อนไหวตามมาตรา 26 ซึ่งข้อหารือยกตัวอย่างข้อมูลสุขภาพ สคส. เห็นว่าถ้าจำเป็นต้องเปิดเผยข้อมูลประเภทนี้เพื่อฟ้องคดีหรือใช้สิทธิเรียกร้อง ก็ทำได้ตามมาตรา 26 (4) โดยไม่ต้องได้รับความยินยอมโดยชัดแจ้งจากเจ้าของข้อมูล
รายละเอียดเรื่องข้อมูลสุขภาพบนใบขับขี่ อ่านต่อได้ที่ใบขับขี่มีสัญลักษณ์บริจาคอวัยวะ ถ่ายสำเนาเก็บผิดหรือไม่
(4) เป็นการจำเป็นเพื่อการก่อตั้งสิทธิเรียกร้องตามกฎหมาย การปฏิบัติตามหรือการใช้สิทธิเรียกร้องตามกฎหมาย หรือการยกขึ้นต่อสู้สิทธิเรียกร้องตามกฎหมาย
สามขั้นที่ขนส่งต้องชั่งก่อนตอบว่าให้ได้
สคส. วางหลักให้ ขบ. ต้องพิสูจน์ได้ว่าประโยชน์ของผู้ขอสำคัญไม่น้อยกว่าสิทธิในข้อมูลของเจ้าของรถ และแนะให้ใช้การประเมินประโยชน์โดยชอบด้วยกฎหมาย (Legitimate Interest Assessment หรือ LIA) สามขั้น รายละเอียดของแต่ละขั้นดูได้ในคู่มือ LIA
ตารางด้านล่างนำสามขั้นนี้มาใช้กับคำขอที่พบบ่อย สองคอลัมน์ขวาเป็นตัวอย่างและการอ่านของเรา ไม่ใช่คำวินิจฉัยของ สคส.
| ขั้น | ต้องตอบคำถามอะไร | ตัวอย่างคำขอที่น่าจะผ่าน | ตัวอย่างที่ต้องระวังหรือน่าจะไม่ผ่าน |
|---|---|---|---|
| 1. ทดสอบวัตถุประสงค์ (Purpose Test) | เหตุผลและประโยชน์ที่ผู้ขอจะได้ ชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ | ผู้เสียหายขอชื่อเจ้าของรถคันที่ชนแล้วหนี เพื่อฟ้องเรียกค่าเสียหาย | อยากรู้ว่าใครขับรถปาดหน้า เพื่อไปต่อว่าหรือโพสต์ลงกลุ่ม |
| 2. ทดสอบความจำเป็น (Necessity Test) | จำเป็นแค่ไหน และมีทางที่กระทบเจ้าของรถน้อยกว่านี้หรือไม่ | ขอชื่อและที่อยู่สำหรับส่งคำฟ้อง | ขอประวัติการโอนทั้งหมดและรถทุกคันที่คนนั้นถือครอง เพื่อฟ้องคดีเรื่องเดียว |
| 3. ทดสอบความสมดุลแห่งสิทธิ (Balancing Test) | กระทบสิทธิและความเป็นส่วนตัวของเจ้าของรถเกินสมควรหรือไม่ | เจ้าหนี้ตามคำพิพากษาขอข้อมูลรถของลูกหนี้เพื่อบังคับคดี | คำขอที่เจ้าของรถหรือผู้เกี่ยวข้องกับคดีเป็นผู้เยาว์ ซึ่ง สคส. ให้ระวังเป็นพิเศษและเปิดเผยเท่าที่จำเป็นเท่านั้น |
ในขั้นที่สาม สคส. มีข้อพิจารณาที่ใช้ได้กับทุกองค์กร คือให้ดูด้วยว่า ณ เวลาที่เก็บข้อมูล เจ้าของข้อมูลคาดหมายได้อย่างสมเหตุสมผลหรือไม่ว่าข้อมูลอาจถูกใช้หรือเปิดเผยเพื่อวัตถุประสงค์นี้ คนที่จดทะเบียนรถพอคาดได้ว่าถ้าไปชนใคร คู่กรณีอาจตามตัวได้ แต่คงไม่คาดว่าคนแปลกหน้าจะขอดูรถทุกคันที่ตนมี
ตำรวจ สรรพากร หรือหน่วยงานรัฐขอ ต้องอ้างอำนาจตามกฎหมายหรือไม่?
ขึ้นกับว่าหน่วยงานนั้นขอในฐานะอะไร สคส. แยกเป็นสองกรณีใหญ่ คือขอโดยใช้อำนาจตามกฎหมายโดยตรง กับขอโดยไม่มีอำนาจเฉพาะ และกรณีหลังยังแยกออกได้อีกสองทาง
ถ้าผู้ขอมีอำนาจตามกฎหมาย และ ขบ. มีหน้าที่ตามกฎหมายต้องให้ข้อมูล การเปิดเผยถือเป็นการปฏิบัติตามกฎหมาย ขบ. ขอให้ผู้ขอแจ้งฐานอำนาจเพิ่มเติมได้เพื่อความชัดเจน
เป็นภารกิจเพื่อประโยชน์สาธารณะหรือการใช้อำนาจรัฐ เปิดเผยได้โดยไม่ต้องขอความยินยอม และไม่ต้องอาศัยฐานอำนาจตามกฎหมายอื่น
เป็นประโยชน์ของหน่วยงานนั้นเอง ไม่ใช่ประโยชน์สาธารณะโดยตรง จึงต้องชั่งน้ำหนักแบบเดียวกับคำขอของเอกชน
หน่วยงานที่มีอำนาจตามกฎหมายขอ ใช้ฐานประโยชน์สาธารณะที่สำคัญได้ แต่ ขบ. ต้องมีมาตรการคุ้มครองที่เหมาะสม ถ้าขอเพื่อเรียกร้องสิทธิ ใช้มาตรา 26 (4)
ข้อที่หน่วยงานรัฐควรจำไว้คือ สำหรับการเปิดเผยตามมาตรา 24 (4) หรือ (5) สคส. เห็นว่าไม่จำเป็นต้องอาศัยฐานอำนาจตามกฎหมายอื่น หน่วยงานที่ไม่มีบทบัญญัติในกฎหมายเฉพาะรองรับจึงยังขอข้อมูลได้ แต่ ขบ. ก็ยังต้องชั่งน้ำหนักเองทุกครั้งก่อนให้
ตัดสินใจให้ข้อมูลแล้ว ขนส่งมีหน้าที่อะไรอีก?
เมื่อตัดสินใจให้ข้อมูลแล้ว ขบ. ยังมีหน้าที่ตามมาอีกห้าข้อตามที่ สคส. ไล่ไว้ บริษัทเอกชนที่เปิดเผยข้อมูลลูกค้าให้คนนอกก็มีหน้าที่ชุดเดียวกันนี้ ยกเว้นข้อแรกที่ใช้กับหน่วยงานของรัฐ
- พิจารณาตาม พ.ร.บ.ข้อมูลข่าวสารของราชการ พ.ศ. 2540 ก่อน แล้วใช้ PDPA เป็นการเพิ่มเติมตามมาตรา 3 (1) เพราะ ขบ. เป็นหน่วยงานของรัฐ
- บันทึกการใช้หรือเปิดเผยที่ไม่ได้ขอความยินยอมไว้ในบันทึกรายการ (RoPA) ตามมาตรา 39 ทุกครั้ง ตามมาตรา 27 วรรคสาม
- เปิดเผยเท่าที่จำเป็นภายใต้วัตถุประสงค์อันชอบด้วยกฎหมายตามมาตรา 22 และไม่ให้เกินกว่าที่เจ้าของรถคาดหมายได้ตามปกติ
- แจ้งไว้ในประกาศความเป็นส่วนตัวตามมาตรา 23 ว่าข้อมูลอาจถูกใช้หรือเปิดเผยเพื่อวัตถุประสงค์ใด และให้บุคคลหรือหน่วยงานประเภทใด
- จัดมาตรการรักษาความมั่นคงปลอดภัยตามมาตรา 37 (1) และประกาศคณะกรรมการ เรื่อง มาตรการรักษาความมั่นคงปลอดภัยของผู้ควบคุมข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2565
ในกรณีที่ผู้ควบคุมข้อมูลส่วนบุคคลใช้หรือเปิดเผยข้อมูลส่วนบุคคลที่ได้รับยกเว้นไม่ต้องขอความยินยอมตามวรรคหนึ่ง ผู้ควบคุมข้อมูลส่วนบุคคลต้องบันทึกการใช้หรือเปิดเผยนั้นไว้ในรายการตามมาตรา 39
ท้ายข้อหารือ สคส. ย้ำว่าถ้าเจ้าของข้อมูลเห็นว่าตนเสียหายจากการใช้ดุลพินิจเปิดเผยข้อมูลของหน่วยงานรัฐ ก็ใช้สิทธิร้องเรียนตามกฎหมายที่เกี่ยวข้องได้ ถ้าข้อมูลของเจ้าของรถถูกเปิดเผยไปโดยไม่มีเหตุผลเพียงพอ เจ้าของรถจึงยังมีช่องทางร้องเรียน
จะไปขอข้อมูลเจ้าของรถ ควรเตรียมอะไร?
ข้อหารือไม่ได้กำหนดแบบคำขอหรือรายการเอกสาร แต่บอกชัดว่า ขบ. ขอดูหลักฐานเรื่องสิทธิ เหตุผลความจำเป็น และประโยชน์โดยชอบด้วยกฎหมายของผู้ขอได้ รายการด้านล่างจึงเป็นข้อแนะนำของเราที่ไล่ตามสามขั้นของ สคส. ก่อนไปยื่นควรถามสำนักงานขนส่งว่าใช้เอกสารใดจริง
- ระบุให้ชัดว่าคุณเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ในฐานะใด เช่น ผู้เสียหาย ทนายความที่ได้รับมอบอำนาจ หรือเจ้าหนี้ตามคำพิพากษา
- แนบหลักฐานของเหตุที่เกิด เช่น สำเนาบันทึกประจำวันของตำรวจ ภาพจากกล้องหน้ารถ ใบประเมินค่าซ่อม หรือสำเนาคำพิพากษา
- เขียนวัตถุประสงค์ให้สั้นและชัด เช่น เพื่อฟ้องเรียกค่าเสียหายจากเหตุรถชนเมื่อวันที่เท่าใด ที่ใด
- ขอเฉพาะข้อมูลที่ต้องใช้จริง ส่วนใหญ่คือชื่อและที่อยู่สำหรับส่งคำฟ้อง ไม่ต้องขอประวัติทั้งหมดของรถ
- ยืนยันเป็นลายลักษณ์อักษรว่าจะใช้ข้อมูลเฉพาะวัตถุประสงค์ที่แจ้ง ซึ่งเป็นหน้าที่ของผู้รับข้อมูลตามมาตรา 27 วรรคสองอยู่แล้ว
ได้ชื่อเจ้าของรถมาแล้ว ใช้ทำอะไรได้บ้าง?
ใช้ได้ตามวัตถุประสงค์ที่แจ้งไว้ตอนขอเท่านั้น มาตรา 27 วรรคสองกำหนดหน้าที่นี้ให้ผู้รับข้อมูลไว้โดยตรง
บุคคลหรือนิติบุคคลที่ได้รับข้อมูลส่วนบุคคลมาจากการเปิดเผยตามวรรคหนึ่ง จะต้องไม่ใช้หรือเปิดเผยข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อวัตถุประสงค์อื่นนอกเหนือจากวัตถุประสงค์ที่ได้แจ้งไว้กับผู้ควบคุมข้อมูลส่วนบุคคลในการขอรับข้อมูลส่วนบุคคลนั้น
ถ้าผู้รับเป็นนิติบุคคล เช่น บริษัทประกัน บริษัทลีสซิ่ง หรือสำนักงานกฎหมาย แล้วนำชื่อและที่อยู่ไปใช้อย่างอื่น เช่น ทวงหนี้เรื่องอื่น เสนอขายประกัน หรือส่งต่อให้คนนอก ก็เป็นการฝ่าฝืนมาตรา 27 วรรคสอง ซึ่งมาตรา 83 กำหนดโทษปรับทางปกครองไม่เกิน 3 ล้านบาทสำหรับผู้ควบคุมข้อมูลที่ฝ่าฝืน
สำหรับคนทั่วไป ความเสี่ยงที่เห็นบ่อยที่สุดคือเอาชื่อเจ้าของรถไปโพสต์ประจานในกลุ่มหรือเพจ ส่วนการโพสต์แบบนั้นผิดกฎหมายฉบับไหน สคส. เคยตอบข้อหารือของตำรวจไว้หลายเรื่อง อ่านได้ที่โพสต์รูปคนอื่นผิด PDPA หรือไม่
บริษัทที่เก็บเลขทะเบียนรถของคนอื่นไว้ ควรนำเรื่องนี้ไปใช้อย่างไร
นิติบุคคลอาคารชุด ลานจอดรถ ห้าง และบริษัทรักษาความปลอดภัยจำนวนมากจดเลขทะเบียนรถที่เข้าออก บางแห่งมีกล้องอ่านป้ายทะเบียน เมื่อเกิดเหตุแล้วมีคนมาขอข้อมูล เราเห็นว่าขั้นตอนของข้อหารือนี้ใช้ได้เหมือนกัน คือดูก่อนว่าผู้ขอเป็นเจ้าหน้าที่ที่มีอำนาจตามกฎหมาย หรือเป็นเอกชนที่อ้างประโยชน์ของตน แล้วชั่งสามขั้นก่อนตอบ
ถ้าคนที่มาขอเป็นตำรวจ วิธีตรวจคำขอและสิ่งที่ควรขอให้ตำรวจแจ้ง มีรายละเอียดในตำรวจขอข้อมูลลูกค้า ต้องให้หรือไม่ ส่วนกรณีเจ้าหนี้ขอข้อมูลลูกหนี้จากบริษัทเอกชน ดูเจ้าหนี้ขอข้อมูลลูกหนี้ บริษัทต้องให้หรือปฏิเสธ
คำถามที่พบบ่อย
ขอข้อมูลเจ้าของรถจากขนส่งต้องเสียค่าธรรมเนียมหรือใช้แบบฟอร์มอะไร?
ข้อหารือของ สคส. ไม่ได้พูดถึงค่าธรรมเนียมหรือแบบคำขอ บอกเพียงว่ากรมการขนส่งทางบกขอดูเอกสารที่พิสูจน์สิทธิ เหตุผลความจำเป็น และประโยชน์โดยชอบด้วยกฎหมายของผู้ขอได้ เรื่องแบบฟอร์มต้องสอบถามสำนักงานขนส่งโดยตรง
ขนส่งปฏิเสธไม่ให้ข้อมูล ถือว่าทำผิดหรือไม่?
สคส. เห็นว่ามาตรา 24 (5) ไม่ได้ก่อให้เกิดหน้าที่ที่ต้องเปิดเผยทุกคำขอ การปฏิเสธหลังชั่งน้ำหนักแล้วจึงทำได้ นอกจากนี้การเปิดเผยข้อมูลข่าวสารของราชการตามคำขอ ขบ. ต้องพิจารณาตาม พ.ร.บ.ข้อมูลข่าวสารของราชการ พ.ศ. 2540 ด้วย
ทนายความมีสิทธิขอข้อมูลมากกว่าคนทั่วไปหรือไม่?
ตามข้อหารือนี้ไม่มี ทนายความที่รวบรวมพยานหลักฐานก่อนฟ้องหรือดำเนินการบังคับคดีแทนเจ้าหนี้ ไม่ได้รับยกเว้นตามมาตรา 4 (5) และคำขอต้องผ่านการชั่งน้ำหนักสามขั้นแบบเดียวกับผู้เสียหาย
เจ้าของรถจะรู้หรือไม่ว่ามีคนขอข้อมูลของตนไป?
ข้อหารือไม่ได้กำหนดให้แจ้งเจ้าของรถทุกครั้งที่เปิดเผย แต่ ขบ. ต้องแจ้งไว้ล่วงหน้าในประกาศความเป็นส่วนตัวตามมาตรา 23 ว่าข้อมูลอาจถูกเปิดเผยให้บุคคลประเภทใด และต้องบันทึกการเปิดเผยที่ไม่ได้ขอความยินยอมไว้ในบันทึกรายการตามมาตรา 27 วรรคสาม
รถคันอื่นจอดขวางหน้าบ้านทุกวัน ขอชื่อเจ้าของรถจากขนส่งได้หรือไม่?
ข้อหารือไม่ได้ตอบกรณีนี้ตรง ๆ เราเห็นว่าถ้ายังไม่มีการก่อตั้งหรือใช้สิทธิเรียกร้องตามกฎหมาย คำขอจะอ่อนในขั้นวัตถุประสงค์และขั้นความจำเป็น เพราะมีทางที่กระทบเจ้าของรถน้อยกว่า เช่น แจ้งเจ้าหน้าที่ตำรวจในพื้นที่
อ่านจบแล้ว ทำต่อให้เสร็จได้เลย
เปิดบัญชีตัวอย่างดูระบบ AIPDPA ของจริงกับข้อมูลบริษัทสมมติ ทั้งทะเบียน RoPA เหตุละเมิด 72 ชั่วโมง คำขอใช้สิทธิ คุกกี้แบนเนอร์ และเอกสารพร้อมใช้ ครบในระบบเดียว
เริ่มต้น 2,900 บาท/ปี (11 โมดูล) · ครบ 24 โมดูลตั้งแต่ ENTERPRISE 19,900 บาท/ปี · ดูบัญชีตัวอย่างได้ ไม่ต้องสมัคร
ไม่มีเวลาทำเอง ให้ทีมทนายดูแลให้ →ทีมทนายความ Kooru วางระบบและเป็น DPO ให้
ตัวบทและแหล่งอ้างอิง
- พระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 — มาตรา 3 (1) · 4 (5) · 22 · 23 · 24 (4) (5) (6) · 26 (4) (5) (จ) · 27 · 37 (1) · 39 · 83
- สำเนาสรุปการตอบข้อหารือ ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 (สำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล) — ข้อหารือ เรื่อง บริษัท ญ. ขอหารือเรื่อง พ.ร.บ.คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. ๒๕๖๒ มาตรา ๔ (๕)
ตัวบทที่ยกมาในกรอบ "ตัวบท" คัดคำต่อคำจากคลังกฎหมายของ AIPDPA ซึ่งถอดจากราชกิจจานุเบกษาและเอกสารของหน่วยงานรัฐ แล้วระบบตรวจทุกครั้งที่แก้บทความว่าตรงกับคลังทุกตัวอักษร · บทความนี้เป็นความรู้ทั่วไป ไม่ใช่คำปรึกษากฎหมายสำหรับกรณีใดกรณีหนึ่ง
ลงมือในระบบได้ที่
ใครรับผิดชอบเนื้อหานี้?
เรียบเรียงโดยทีมกฎหมาย AIPDPA · ผู้รับผิดชอบเนื้อหา ภูวรา ครอบตะคุ ทนายความ · เนติบัณฑิตไทย · ที่ปรึกษากฎหมายเทคโนโลยีและทรัพย์สินทางปัญญา
ใบอนุญาตทนายความ 477/2558 · เนติบัณฑิตไทย · นิติศาสตรมหาบัณฑิต กฎหมายทรัพย์สินทางปัญญาและสารสนเทศ (เหรียญทอง)